Materiaal: acetaat, titanium, roestvrij staal of kunststof

Acetaat: kleur en warmte

Acetaat is een kunststof op basis van katoenvezel, en het is het materiaal van vrijwel elk kleurrijk montuur. Het laat diepe kleuren, hoornmotieven en doorschijnende effecten toe die in metaal niet kunnen.

Het is warm om te dragen, iets zwaarder dan metaal en aan te passen met warmte — een opticien kan de poten en de neus bijstellen.

Nadeel is dat acetaat over jaren iets kan verkleuren en dat de glans dof wordt door zonnebrandcrème, haarlak en zweet. Polijsten helpt, en dat kan de opticien meestal ter plekke.

Goedkope injectiekunststof lijkt op acetaat maar is het niet: dat is niet met warmte aan te passen en breekt eerder bij de scharnieren.

Titanium en staal

Titanium is licht, sterk, corrodeert niet en is hypoallergeen. Het is de prettigste keuze bij een sterke, dus zwaardere, glazenmaat, en het is meteen het duurste.

Roestvrij staal is een goede middenweg: licht, veerkrachtig en betaalbaar. Let bij goedkoop metaal op nikkel — een deel van de mensen krijgt daar contactallergie van, zichtbaar als een rode plek op de neusrug of achter het oor.

Monel, een veelgebruikte legering, bevat nikkel. Is dat een probleem, vraag dan expliciet naar titanium, roestvrij staal of een nikkelvrije coating.

Metalen monturen zijn beter bij te stellen dan kunststof, en dat is een voordeel dat u jarenlang merkt.

Randloos en halfrandloos

Randloze monturen zijn licht en onopvallend, en dat is precies wat sommige mensen willen. De glazen dragen dan de constructie, dus ze worden geboord — daardoor is het glas kwetsbaarder en zijn de reparaties duurder.

Bij sterke of dunne glazen is randloos niet altijd verstandig: de kans op uitbreken rond de boorgaten neemt toe.

Halfrandloos, met een nylondraad onder het glas, zit ertussenin. Die draad rekt met de jaren op en is een kleine, goedkope vervanging die u elke paar jaar kunt laten doen.

Wat een montuur kost en waarom

De prijsverschillen zijn groot en hangen maar deels samen met het materiaal. Een merknaam op de poot maakt een montuur zelden beter, en veel merken worden in dezelfde fabrieken gemaakt.

Waar u wél voor betaalt: de kwaliteit van de scharnieren (veerscharnieren gaan aanzienlijk langer mee), de afwerking van de randen, en of het materiaal echt acetaat of titanium is in plaats van een goedkopere variant.

Praktische controle in de winkel: klap de poten een paar keer open en dicht en luister of het scharnier soepel loopt. Voel of de randen glad zijn afgewerkt. En kijk of er reserveonderdelen — neuspads, schroefjes — verkrijgbaar zijn; dat zegt meer over de levensduur dan de prijs.

Gewicht in de praktijk

Een acetaatmontuur weegt met glazen al gauw 25 tot 35 gram, titanium komt onder de 20. Dat verschil merkt u pas na een lange dag, en dan des te meer.

Het gewicht rust op drie punten: de neus en beide oren. Een zware bril met een smalle brug drukt alles op de neus, en dat geeft de rode plekken die veel mensen als normaal beschouwen.

Draagt u de hele dag een bril en heeft u een sterkere glazenmaat, dan is lichter materiaal geen luxe maar het verschil tussen 's avonds hoofdpijn hebben of niet.